Piękno w stosunkach rzeczy pomiędzy sobą cz. 4

Takie łączenie wyobrażeń, mogących nadwątlić lub spotęgować nasze upodobanie, budzi w nas pewien właściwy interes dla przedmiotu niezależny od samego zjawiska. Możemy wtedy coraz dalsze szeregi estetycznych wyobrażeń łączyć z przedmiotem. Twórcza fantazja przemienia je sposobem właściwym sobie w zupełnie nowe kształty piękna. Jest to tak zwana wolność poetycka, która z oglądania albo przypomnienia pewnego przedmiotu przenosi sama siebie ku widokom rozleglejszym, a oddalone od siebie wyobrażenia ściąga, odgranicza, kształtuje w piękne formy. Ponieważ z wyjątkiem form abstrakcyjnych, nic nie istnieje odosobnionym i wszystko jest w związku z drugim, choćby już jako skutek i przyczyna, przeto możebnym jest łączenie wyobrażeń w nieskończoność. Plato mówi: Skończone łączy się z nieskończonym, pewne z niepewnym.

Jeżeli wezmę do ręki drewnianą kulę wielkości pomarańczy oblaną żółtawoczerwonym lakiem, natedy zarówno barwa jak forma podobają mi się. Biorę jednak pomarańczę, a właściwy jej kształt i barwa, kulistość pełna odmian, miękkość, szorstkość, świeżość, połysk, nabrzmiałość utworzą razem całość zupełnie inną, pełniejszą życia i urozmaicenia.

Comments
  1. 3 tygodnie ago