Piękno w stosunkach rzeczy pomiędzy sobą cz. 8

Czas tylko jest właściwą miarą piękna, dając mu trwałość. Ona jest probierzem rzetelnego piękna. Odnosi to się szczególnie do stosunku, w jakim zostają przedmioty do panujących powszechnie zapatrywań, uczuć, namiętności; rzecz modna i odpowiednia duchowi czasu może chwilowo znaleźć niezmierne powodzenie, sąd estetyczny może być zupełnie przytłumionym.

Gdy jednak chwilowe usposobienia odpłyną, gdy wyobrażenia uboczne, które wywoływała, ustąpią, staje się częstokroć niezrozumiałym dla zachwyconych, czemu przed chwilą dawali się tak zachwycać i oślepiać. Spekulacja na usposobienia przechodowe bywa zawsze rodzajem obłąkania, ale czasem dziesiątki lat, stulecia całe ulegały mu z całą powagą. Aby dać przykład tych zjawisk jednodniowych, schlebiających namiętnościom i modzie;, wskażemy na niektóre francuskie i inne romanse: cuda swojego czasu, po latach dziesięciu mało czytane, po dwudziestu zapominane. Jako trwały obłęd i zstąpienie z prawdziwie estetycznej drogi podnieść należy poezję dydaktyczną XVII i XVIII wieku.

Comments
  1. 5 miesięcy ago